ลำดับเบสของดีเอ็นเอเป็นตัวกำหนดลักษณะที่แสดงออกในสิ่งมีชีวิต โดยการลอกรหัสจากดีเอ็นเอเป็นอาร์เอ็นเอ (transcription) แล้วอาร์เอ็นเอที่ได้ถูกเปลี่ยนเป็นโปรตีน (translation) ซึ่งโปรตีนเหล่านี้อาจทำหน้าที่เป็นเอนไซม์หรือโปรตีนโครงสร้างอื่นๆ ภายในเซลล์ ทำให้สิ่งมีชีวิตมีลักษณะต่างๆ เกิดขึ้น ซึ่งลักษณะดังกล่าวสามารถถ่ายทอดไปยังเซลล์ใหม่ที่เกิดจากการแบ่งเซลล์ โดยมีการจำลองตัวเองของดีเอ็นเอ (DNA replication) จาก 1 โมเลกุลเป็น 2 โมเลกุล ขั้นตอน DNA replication จะเกิดขึ้นด้วยความแม่นยำจะมีการแก้ไขถ้าเกิดการผิดพลาด

ที่มา : สุรินทร์ ปิยะโชคณากุล. “โครงสร้างและหน้าที่ของดีเอ็นเอ” ในพันธุวิศวกรรมเบื้องต้น. หน้า 5-41. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2545.

ดีเอ็นเอมีชื่อเต็มคือ กรดดีออกซีไรโบนิวคลีอิก (deoxyribonucleic acid) ประกอบด้วยหน่วยย่อยคือ นิวคลีโอไทด์ (nucleotide) ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบ 3 อย่างคือ เบส (base) น้ำตาลดีออกซีไรโบส (deoxyribose sugar) และฟอสเฟต (phosphate) เบสแบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ พิวรีน (purine) ได้แก่ ไทมีน (thymine, T) ไซโทซีน (cytosine, C) และไพริมิดีน (pyrimidine) ได้แก่ อะดีนีน (adenine, A) กัวนีน (guanine, G)

Read the rest of this entry »