5 นักวิจัย และทีมงาน จากไบโอเทค เอ็มเทค และเครือข่าย รับรางวัลสภาวิจัยแห่งชาติ ในงานวันนักประดิษฐ์ ประจำปี 2554 จัดโดย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.)
Read the rest of this entry »
อุตสาหกรรมผลิตน้ำยางข้นจากน้ำยางธรรมชาติ มีการเติมสารไดแอมโมเนียมไฮโดรเจนฟอสเฟต (Diammonium hydrogenphosphate) ในน้ำยางสดเพื่อตกตะกอนเอาแมกนีเซียมไอออน (magnesium ion) ที่มีอยู่ในน้ำยางสดออกให้อยู่ในรูปของกากตะกอน หรือขี้แป้ง (sludge) ทำให้มีกากตะกอนเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ซึ่งถือกว่าเป็นของเสียในอุตสาหกรรมน้ำยาง ทีมนักวิจัยนำโดย ดร. สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ จากศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ ได้ร่วมวิจัยหากรรมวิธีการจับตัวเนื้อยางออกจากหางน้ำยางธรรมชาติที่สามารถลดการสูญเสียเนื้อยางได้และกำหนดค่าความเป็นกรดด่างของน้ำทิ้งได้ (โพลิเมอร์ A702 และ A704)
ผลงานเด่นของศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ ที่น่าสนใจมีอยู่หลายผลงานวิจัย ตัวอย่าง เช่น เทคโนโลยีการจับตัวยางสกิมประสิทธิภาพสูง เนื่องจากกระบวนการผลิตน้ำยางข้นโดยใช้เทคนิคการปั่นเหวี่ยง จะได้น้ำยางข้นและน้ำยางสกิมออกมาเป็นจำนวนมากด้วย ทีมนักวิจัยจากศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ โดยมีหัวหน้าโครงการ คือ ดร. สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ พัฒนาสารจับตัวน้ำยางสกิมประสิทธิภาพสูง มีชื่อว่า A704 สามารถจับตัวน้ำยางสกิมได้อย่างสมบูรณ์และรวดเร็ว ใช้ปริมาณน้อย ต้นทุนการผลิตต่ำ ใช้ได้ทั้งน้ำยางสกิมใหม่และน้ำยางสกิมเก่า ปราศจากการปนเปื้อนของซัลเฟตลงไปในน้ำทิ้ง และสามารถกำหนดค่า pH ของน้ำทิ้งได้ตามต้องการ เนื้อยางสกิมแห้งที่ได้ มีปริมาณสิ่งสกปรก ปริมาณเถ้า และปริมาณไนโตรเจนต่ำกว่า นิ่มกว่า และทนต่อปฏิกิริยาออกซิเดชั่นได้ดีกว่าเนื้อยางสกิมแห้งที่ได้จากการจับตัวน้ำยางสกิมโดยใช้กรดซัลฟูริก ผลงานวิจัยนี้ยื่นจดสิทธิบัตรไทย เลขที่คำขอ 0801004463
แหล่งที่มาและอ่านเพิ่มเติมได้ที่ รายงานประจำปี 2551 ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ
