อุตสาหกรรมผลิตน้ำยางข้นจากน้ำยางธรรมชาติ มีการเติมสารไดแอมโมเนียมไฮโดรเจนฟอสเฟต (Diammonium hydrogenphosphate) ในน้ำยางสดเพื่อตกตะกอนเอาแมกนีเซียมไอออน (magnesium ion) ที่มีอยู่ในน้ำยางสดออกให้อยู่ในรูปของกากตะกอน หรือขี้แป้ง (sludge) ทำให้มีกากตะกอนเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ซึ่งถือกว่าเป็นของเสียในอุตสาหกรรมน้ำยาง ทีมนักวิจัยนำโดย ดร. สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ จากศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ  ได้ร่วมวิจัยหากรรมวิธีการจับตัวเนื้อยางออกจากหางน้ำยางธรรมชาติที่สามารถลดการสูญเสียเนื้อยางได้และกำหนดค่าความเป็นกรดด่างของน้ำทิ้งได้ (โพลิเมอร์ A702 และ A704)