นิวคลีโอไทด์ซึ่งเป็นหน่วยย่อยของดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอประกอบด้วยสารประกอบพวกเบส น้ำตาล และหมู่ฟอสเฟต เบสแบ่งเป็น 2 ชนิดคือ พิวรีน (purine) ได้แก่ adenine (A) guanine (G) และไพริมิดีน (pyrimidine) ได้แก่ cytosine (C) thymine (T) ซึ่งพบเฉพาะในดีเอ็นเอ ส่วนในอาร์เอ็นเอจะพบ uracil (U) แทน ในกรณีดีเอ็นเอเบสจะต่อกับน้ำตาลดีออกซีไรโบส ส่วนในอาร์เอ็นเอจะต่อกับน้ำตาลไรโบส นิวคลีโอไทด์แต่ละหน่วยจะเชื่อมต่อจนเกิดเป็นดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอโดยการเกิดพันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์โดยมีหมู่ฟอสเฟตเป็นตัวเชื่อม

ที่มา : สุรินทร์ ปิยะโชคณากุล. “โครงสร้างและหน้าที่ของดีเอ็นเอ” ในพันธุวิศวกรรมเบื้องต้น. หน้า 5-41. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2545.

ดีเอ็นเอมีชื่อเต็มคือ กรดดีออกซีไรโบนิวคลีอิก (deoxyribonucleic acid) ประกอบด้วยหน่วยย่อยคือ นิวคลีโอไทด์ (nucleotide) ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบ 3 อย่างคือ เบส (base) น้ำตาลดีออกซีไรโบส (deoxyribose sugar) และฟอสเฟต (phosphate) เบสแบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ พิวรีน (purine) ได้แก่ ไทมีน (thymine, T) ไซโทซีน (cytosine, C) และไพริมิดีน (pyrimidine) ได้แก่ อะดีนีน (adenine, A) กัวนีน (guanine, G)

Read the rest of this entry »