ในหนังสือ จรรยาวิชาชีพวิจัยและแนวทางปฏิบัติ ของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (2552 : หน้า 67) ได้กล่าวถึง การประพฤติผิดจรรยาวิชาชีพวิจัย ไว้ว่า นักวิจัยไม่ควรประพฤติผิดจรรยาวิชาชีพวิจัย ด้วยการกระทำ ดังต่อไปนี้

• การคัดลอกงานหรือผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตน ไม่ว่าจะนำมาเพียงบางส่วนหรือทั้งหมด โดยปกปิดข้อความจริงที่ควรบอกให้ชัดแจ้ง เป็นเหตุให้บุคคลอื่นเข้าใจผิดว่าเป็นของตน
• การคัดลอกผลงานของตนเอง โดยการคัดลอก นำผลงานของตนเองที่เหมือนเดิม หรือเกือบเหมือนเดิม หรือบางส่วน กลับมาใช้อีกครั้งหนึ่ง หรือนำมาปรับแต่งให้ต่างไปจากเดิม เป็นเหตุให้ผู้อื่นเข้าใจคลาคเคลื่อน หรือเข้าใจว่าเป็นผลงานใหม่ จนเกิดความผิดพลาดในการอ้างอิงแหล่งที่มาของข้อมูล
• การปกปิด บิดเบือน แก้ไขข้อมูล ข้อความ ที่ทำให้ผิดไปจากความเป็นจริง เพื่อให้เป็นไปตามข้อสรุปที่ตนต้องการ ถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดด้านวิชาการ วิชาชีพ และอาจถึงผิดกฎหมาย
• การสร้างข้อมูลเท็จ  หรือหลีกเลี่ยงที่จะนำเสนอตามความเป็นจริง ถือว่าเป็นการหลอกลวง
• การเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวหรือความลับของผู้รับการวิจัย โดยไม่ได้รับคำยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร ทำให้เกิดผลกระทบต่อผู้รับการวิจัย ไม่ว่าจะเป็นทางใดก็ตาม ถือว่าเป็นการกระทำที่ขาดความรับผิดชอบ และขาดจิตสำนึกในความมีจรรยาหรือความประพฤติที่ดี

บรรณานุกรม:

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. 2554. จรรยาวิชาชีพวิจัย และแนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการวิจัียแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ได้ออกหนังสือ “จรรยาวิชาชีพวิจัย และแนวทางปฏิบัติ” เพื่อเป็นแนวทางให้นักวิจัยยึดถือประพฤติปฏิบัติ โดยประกอบด้วย เนื้อหา 5 ส่วนหลัก ได้แก่

• จรรยาวิชาชีพของนักวิจัย และแนวทางปฏิบัติ ประกอบด้วย นักวิจัยพึงมีจริยธรรม และเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้ร่วมงานและบุคคลทั่วไป นักวิจัยพึงทำวิจัยอย่างเต็มความสามารถด้วยความเสียสละ ขยัน อดทน นักวิจัยต้องมีอิสระทางวิชาการ โดยปราศจากอคติในทุกขั้นตอนของการทำวิจัย และนักวิจัยต้องมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ศึกษาวิจัย ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ พืช สังคม ศิลปวัฒนธรรม ทรัพยากรธรรมชาติ หรอสิ่งแวดล้อม
• จรรยาวิชาชีพในการทำวิจัย และแนวทางปฏิบัติทั้งในช่วงก่อนการดำเนินงานวิจัย ระหว่างการดำเนินงานวิจัย และหลังการดำเนินการวิจัย
• แนวทางปฏิบัติของนักวิจัยต่อผู้อื่นและหน่วยงาน ประกอบด้วยแนวทางปฏิบัติของนักวิจัยต่อผู้ช่วยวิจัย ต่อที่ปรึกษาของนักศึกษา ต่อหน่วยงานต้นสังกัด และต่อแหล่งทุนวิจัย
• แนวทางปฏิบัติของบุคคลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการวิจัย ประกอบด้วย แนวทางปฏิบัติของผู้อำนวยการหรือหัวหน้าชุดโครงการวิจัย แนวทางปฏิบัติของผู้จัดการหรือผู้ประสานงานชุดโครงการวิจัย แนวทางปฏิบัติของนักวิจัยที่ปรึกษาหรือพี่เลี้ยง แนวทางปฏิบัติของผู้ประเมินข้อเสนอโครงการวิจัยและบทความวิจัย แนวทางปฏิบัติของบรรณาธิการ แนวทางปฏิบัติของหน่วยงานต้นสังกัด และแนวทางปฏิบัติของแหล่งทุนวิจัย
• การประพฤติผิดจรรยาวิชาชีพวิจัย

คิดว่าตอนนี้ห้องสมุดคงจะมีให้หนังสือเล่มนี้ให้บริการแล้ว

บรรณานุกรม:

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. 2554. จรรยาวิชาชีพวิจัย และแนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการวิจัียแห่งชาติ.