เทคโนโลยีดีเอ็นเอกับการปรับปรุงพันธุ์สิ่งมีชีวิต จากการหาของป่าเพื่อนำมาใช้เป็นอาหาร มนุษย์เริ่มทำการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ และมีการปรับปรุงพันธุ์เพื่อให้พืชและสัตว์มีคุณสมบัติตามที่ต้องการ รวมทั้งให้ผลผลิตเพิ่มขึ้น จากความหลากหลายทางสายพันธุ์ ตัวอย่างเช่น ข้าวป่า ที่มักมีความทนทานต่อโรค มนุษย์สามารถนำข้าวป่าเหล่านี้มาปรับปรุง โดยผสมข้ามกับสายพันธุ์ข้าวอื่นๆ ที่มีลักษณะการหุงต้มดี แต่ไม่ทนทานต่อโรคเพื่อให้ได้ข้าวที่มีการหุงต้มดี และทนต่อโรค การปรับปรุงพันธุ์เหล่านี้ต้องใช้ระยะเวลานาน เนื่องจากลูกที่ได้จากการผสมข้ามนี้มีหลากหลายลักษณะ จึงต้องทำการคัดเลือกเฉพาะต้นที่มีลักษณะต้องการ ซึ่งต้องคอยจนกว่าต้นนั้นจะแสดงลักษณะออกมา จึงคัดเลือกและนำไปปรับปรุงต่อจนได้พันธุกรรมที่ต้องการ และไม่มีการแปรปรวนในกรณีของข้าว การปรับปรุงมักใช้เวลามากกว่า 10 ปี เทคโนโลยีดีเอ็นเอ สามารถนำมาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์ ลดระยะเวลาที่ใช้ในการปรับปรุงพันธุ์ให้สั้นลง เทคโนโลยีดีเอ็นเอ คือ การใช้ดีเอ็นเอเครื่องหมาย และเทคโนโลยีการตัดต่อยีนหรือพันธุวิศวกรรม ที่รู้จักกันในนาม “จีเอ็มโอ” บรรณานุกรม : กิตติมา ไกรพีรพรรณ, ผจญภัยไปกับโลกใบเล็ก ตอนมหัศจรรย์ดีเอ็นเอ กรุงเทพฯ : ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ, 2551
