เรื่องของการที่โลกจะถูกพุ่งชนด้วยอุกกาบาต หรือการเกิดแผ่นดินไหว รวมทั้งภัยพิบัติร้ายแรงอื่นๆ เช่น พายุร้ายแรงต่างๆ นั้นจะมีจริงไหม โดยเฉพาะในปี 2012
คำอธิบายแบบกลางๆ ก็คือ (1) ยังไม่มีวิธีการของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ที่เชื่อถือได้ที่ใช้คาดการณ์เรื่องวันเวลาและความรุนแรงของแผ่นดินไหวอยู่เลย “การพยากรณ์” เรื่องแผ่นดินไหวในวันที่ 21 ธ.ค. 2012 จึงนอกเหนือเรื่องทางวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง (2) การพยากรณ์อากาศปัจจุบัน ยิ่งเวลาห่างออกไปในอนาคต ก็ยิ่งมีความแม่นยำลดลงมากขึ้นเท่านั้น ยังไม่มีวิธีการทำนายลมพายุในปีหรือ 2 ปีข้างหน้าหรือนานกว่านั้นที่เชื่อถือได้อยู่ได้เลย
(3) มีโอกาสที่อุกกาบาตจะชนโลกหรือไม่ในวันที่ 21 ธ.ค. 2012 หรือไม่? ความจริงก็คือโลกเสี่ยงต่อการพุ่งชน ด้วยอะไรต่อมิอะไรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่เอาเข้าจริงสิ่งที่พุ่งชนโลกที่มีขนาดใหญ่มีน้อยเสียเหลือเกิน ครั้งสุดท้ายที่เกิดขึ้นก็คือ ครั้งที่ทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ก่อนหน้านั้นก็มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่อีกราว 2-3 ครั้งที่อาจจะเป็นผลมาจากอุกกาบาตพุ่งชนโลก ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นภายในช่วงอายุของโลกราว 4.5 พันล้านปี แม้ว่าอาจมีบางช่วงที่ยังไม่เกิดแผ่นดินในแบบปัจจุบันจนไม่มีบันทึกให้รู้ ได้ปนอยู่ด้วย แต่ก็เห็นได้ว่ามันเกิดนานๆ สักครั้งหนึ่ง (รอบหลายร้อยล้านหรือเป็นพันล้านปีสักครั้งหนึ่งเท่านั้น!)
ด้วยเหตุผลทั้งหมดที่เล่ามาแล้ว ผมก็เลยได้ข้อสรุปว่า มีโอกาสมากเสียเหลือเกินที่วัน ที่ 21 ธ.ค. 2012 จะเป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่งในประวัติศาสตร์โลกใบนี้
คัดเนื้อหาบางส่วนที่ ดร.นำชัย นำเสนอผ่านเว็บ http://www.vcharkarn.com/vblog/3008/742
ปริมาณข้อมูลในหนังสือพิมพ์ The New York Times ในแต่ละสัปดาห์มาก เท่าๆ กับค่าเฉลี่ยปริมาณข้อมูลที่คนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เคยได้รับตลอดชั่วชีวิตของคนๆ หนึ่งเลยทีเดียว!
เราอยู่ในโลกของข้อมูลข่าวสาร แล้วอย่างแท้จริง ปัญหาของยุคนี้ ไม่ใช่การไม่มีข้อมูล แต่เป็นการมี “ข้อมูล ขยะ” ล้นเกิน … ลองถามตัวเองว่า มีข่าวดาราเป็นแฟนกัน ทะเลาะกัน หรือเลิกกัน (ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีเลย) ในโทรทัศน์และสิ่งพิมพ์ต่างๆ มากกว่าปริมาณ ข้อมูลความรู้ที่อาจทำให้เราก้าวทันโลก เพิ่มประสิทธิภาพของตัวเอง และเพิ่มความสุขของสังคม เพียงใด?
สิ่งที่จะวัดความสามารถและ อนาคตของเด็กที่เกิดมาในยุคนี้ก็คือ ความสามารถในการ “เลือก รับ” และนำข้อมูลไป “ใช้ประโยชน์”!
เล่น Blog มานานพอสมควรแล้วก็ว่าได้ ทั้งในฐานะผู้เขียน ผู้พัฒนา/บริการ และผู้อ่าน แต่ไม่เคยอยู่กับ Blog ไหนได้นานเท่า http://digital-scholarship.org/digitalkoans เลยครับ สองวันนี้ใช้เวลากับ Blog ดังกล่าวนานมาก เพราะหลากหลายคำตอบที่เกี่ยวกับงานห้องสมุดโดยเฉพาะเทคโนโลยีสำหรับห้องสมุด หาคำตอบได้ชัดๆ ก็จาก Blog นี้เลยครับ แบบว่าตอบได้อย่างจังมาก ทำให้หลายงานที่ยังมองภาพไม่ออก เริ่มประติดประต่อได้ และสองวันนี้เลยคลอดเว็บใหม่ภายใต้ stks เยอะมาก เช่่นเว็บที่รองรับการเก็บข้อมูลจาก OAI Archives เว็บที่เก็บเกี่ยวรายการบรรณานุกรม การทำเว็บตัวเองให้รองรับ OAI และ OSS เจ๋งๆ ที่ยังไม่เคยเล่น ไม่เคยได้ยินอีกเยอะ
ยังไงก็ลองหาเวลาอ่านดูนะครับ เผื่อติดใจเหมือนผม
Sci4Fun เว็บไซต์สำหรับครอบครัว ร่วมกันเรียนรู้ ทดลองวิทยาศาสตร์ร่วมกัน เชิญสัมผัสสาระเนื้อหากันได้เลยครับ
ไม่น่าพลาดอีก Blog สำหรับผู้ชื่นชอบงานพิมพ์ด้วยสื่ออิเล็กทรอนิกส์ โดยเว็บ TEPCLUB นับเป็น Blog ที่ให้สาระความรู้เกี่ยวกับการพิมพ์ด้วยอิเล็กทรอนิกส์ กติกา และโครงการต่างๆ หลายหลายน่าสนใจนะครับ
ตามที่แผนงาน ICT สสส. ร่วมกับห้องสมุดสตางค์ฯ และ Libraryhub.in.th จัดงาน Libcamp#2 นั้น ทางแผนงาน ICT ได้ช่วยสรุปสาระจากงานนี้ไว้ดังนี้ครับ
ช่วงที่ 1 เสวนา “ชวน Blogger มา เล่าสู่กันฟัง”
คุณอภิชัย อารยะเจริญชัย บรรณารักษ์ห้องสมุดสตางค์ มงคลสุข เจ้าของ Blog http://janghuman.wordpress.com เล่าว่าใช้ Blog เพื่อเป็นโลกส่วนตัว เขียนในเรื่องราวที่อยากเขียน เล่าทุกเรื่องราวที่อยากเล่า ซึ่งเนื้อหาที่เขียนจะเป็นประเด็นที่คนอยากรู้ที่ตนเองมีความถนัดในการหาข้อมูลมาเรียบเรียงจากแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือในการอ้างอิง Read the rest of this entry »
รวมลิงก์ผลงานเว็บไซต์นักศึกษาวิชา CyberTools for Research
วันที่ 8 ส.ค. ทาง Libraryhub.in.th ร่วมกับกลุ่มงาน ICT สสส. และห้องสมุดสตางค์ มงคลสุข ม.มหิดล ร่วมจัด Libcamp ครั้งที่ 2 ภายใต้แนวคิดบรรณารักษ์กับ Blog ซึ่งมีผู้สนใจร่วมพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่หลากหลาย นับเป็นอีกโอกาสอันดีที่มีกิจกรรมลักษณะนี้ Read the rest of this entry »
ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง (ต้องย้ำว่าเป็นโรงพยาบาลเอกชนจะได้ดูมีฐานะ)
ป้า: แหม…นี่ขนาดโรงพยาบาลเอกชนนะเนี่ยยังต้องรอคิวนานขนาดนี้ เป็นยังไงบ้างหนูแดง (นามสมมติ) ยังแสบโพร่งจมูกอยู่อีกไหม หนูแดง: แสบมากเลยป้า….
ผ่านไปเกือบชั่วโมง.. ณ จุดรับยา …หมายเลข 276 ชำระเงินที่ช่อง 1 คะ… หมายเลข 277 ชำระเงินที่ ช่อง 2 คะ ป้า: จะจ่ายเงินยังต้องรอกันซะนาน …หมายเลข 279 ชำระเงิน ที่ช่อง 3 คะ… ป้า: อ้าวทำไมข้ามหมายเลขเราไปละ เออ คุณคะ… …หมายเลข 278 ชำระเงิน ที่ช่อง 4 คะ… ป้า: อุ้ย..เหมือนหนูรู้นะจ้ะ Read the rest of this entry »
ระหว่างการประชุมครั้งหนึ่ง บรรยายกาศอยู่ในความสงบ ทุกๆ คนรับฟังและจดการประชุมอย่างอย่างตั้งใจ และแล้ว…..เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
แมวเขียนข้อความใส่กระดาษส่งให้เปิ้ลว่า: เราว่า….พี่อ๊ดใส่เสื้อกลับตะเข็บหรือเปล่า?
ในขณะนั้น…แมวและเปิ้ล ก็แอบมองเสื้อพี่อี๊ดอย่างตั้งใจ ..พร้อมกับข้อสรุป
เปิ้ลเขียนข้อความใส่กระดาษส่งให้พี่อี๊ดว่า : เปิ้ล..คิดว่าพี่อี๊ดใส่แบบนี้สวยกว่า ใส่เสื้อยืดอีกนะ แต่พี่อี๊ดใส่เสื้อกลับตะเข็บ..ฮิ ฮิ
ดิฉันก้มมองเสื้อตัวเองแบบหน้าแตก..หมอไม่รับเย็บ แต่ก็ภูมิใจที่มีเสื้อมหัศจรรย์….ใส่ได้ทั้ง 2 ด้าน เสื้อนาโน….ยังต้องชิดช้าย อิอิอิ
